Naar de inhoud
Kwartierscan Kwartierscan aanvragen

· 6 min lezen · Sollo EPC

Publiek snelladen op eigen terrein: loont het?

Een snellader voor iedereen op je eigen terrein kan omzet opleveren. Waar de rekensom van afhangt, welke regels gelden en wat je doet als je aansluiting vol zit.

batterijopslagkwartierdatalaadinfrastructuurnetcongestiezonnepanelenpeakshavingsubsidieconstructiekeuring

Je bedrijf ligt aan een doorgaande weg. Overdag staat het parkeerterrein halfvol, en steeds vaker vraagt een bezoeker of de auto hier ergens kan laden. Dan begint het te kriebelen: als die mensen toch al komen, waarom zou je er geen snellader neerzetten waar iedereen kan laden? Publiek snelladen op eigen terrein kan een echt verdienmodel zijn. Of het dat voor jou wordt, hangt af van een paar vragen die je beter vooraf beantwoordt dan achteraf.

Het goede nieuws: de techniek is volwassen, en een volle aansluiting hoeft geen eindpunt te zijn. Waar het om draait, is de rekensom.

Wanneer is publiek snelladen een verdienmodel?

Een laadpunt voor je eigen wagenpark is een kostenpost die je zo laag mogelijk wilt houden. Een publieke snellader werkt andersom. Die verdient zijn geld met elke kWh die een bezoeker afneemt, en dus met elke auto die stopt.

Dat maakt de locatie belangrijker dan de lader. Een snellader verdient het meest op een plek waar auto's toch al stoppen en niet te lang blijven staan. Denk aan een terrein bij een snelweg- of N-weg-afslag, een bedrijf met een winkel of horeca, of een plek waar mensen een half uur iets anders te doen hebben. Een snellader achter een slagboom op een bedrijventerrein waar 's avonds niemand komt, staat vooral stil.

Stel jezelf daarom eerst de vragen die een exploitant ook stelt. Is de plek zichtbaar en makkelijk bereikbaar? Is hij lang genoeg per dag open? En wat doen bezoekers terwijl hun auto laadt?

Wat bepaalt de business case van een publieke snellader?

De omzet volgt uit drie dingen: hoeveel kWh je per sessie levert, hoeveel sessies er per dag zijn en wat je per kWh vraagt. De bezettingsgraad is daarvan het lastigst te voorspellen en het meest bepalend. Een lader die twee keer zoveel gebruikt wordt, verdient zich ruwweg twee keer zo snel terug.

Aan de kostenkant tellen de investering in lader, fundatie en aansluiting, de stroom die je inkoopt, het onderhoud en de backoffice die sessies registreert en afrekent. En dan de netkosten. Een snellader trekt veel vermogen in korte tijd. Moet je daarvoor je aansluiting verzwaren, dan betaal je het hele jaar voor capaciteit die je maar een deel van de dag gebruikt.

Er is ook een inkomstenbron die veel ondernemers nog niet kennen. Sinds 2026 kun je elektriciteit die je levert aan vervoer inboeken bij de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa). Daarvoor krijg je emissiereductie-eenheden, ERE's, die je kunt verkopen aan brandstofleveranciers met een verplichting om hernieuwbare energie te leveren. Alleen het hernieuwbare deel telt mee. Voor stroom van het net rekent de NEa voor 2026 met 50,5 procent. Komt de stroom van zonnepanelen op dezelfde locatie, dan kan onder voorwaarden het volle aandeel meetellen. Lever je minder dan 2 miljoen kWh per jaar aan vervoer, dan boek je niet zelf in maar via een inboekdienstverlener. De meter moet in de laadpaal zitten en voldoen aan de MID-eisen. Neem dat mee bij de keuze voor een lader.

Een realistische business case rekent met een voorzichtige bezetting die in de loop van de jaren groeit, en kijkt per kwartier wat de lader samen met je bedrijf van de aansluiting vraagt. Met de Sollo SIM leggen we dat laadprofiel over je eigen verbruiksdata, zodat je ziet wat er past en wat het kost.

Kan een snellader op een volle aansluiting?

In grote delen van Nederland zit het net vol, en een zwaardere aansluiting betekent vaak een wachtlijst. Toch hoeft dat publiek snelladen niet in de weg te zitten. Een aansluiting is zelden de hele dag vol. Een batterij laadt bij op de momenten dat er ruimte is, en levert het vermogen zodra er een auto aan de lader staat.

Bij Maastricht Marina zie je hoe dat uitpakt. Verzwaren was daar geen begaanbare route. Met 211 kWh aan opslag levert de batterij de piek in plaats van het net, en dezelfde batterij maakte een DC-snellader van 160 kW mogelijk. De haven is daarmee ook een laadlocatie geworden.

Bij VSA van Schijndel in Maasbracht was de aansluiting nog krapper: 34 kW, terwijl de kwartierdata pieken tot 106,9 kW lieten zien. Een batterij van 211 kWh vangt daar de pieken van het bedrijf op en voedt een DC-snellader van 50 kW, die eerst uit de batterij laadt en niet rechtstreeks van het net. Eén energiemanagementsysteem verdeelt het vermogen over bedrijf, batterij en lader, zodat de aansluiting binnen haar grens blijft.

Het idee is in beide gevallen hetzelfde: de batterij is de buffer die het verdienmodel mogelijk maakt. Hoe groot die moet zijn, hangt af van hoeveel sessies je verwacht, hoe lang ze duren en hoeveel ruimte er tussendoor is om bij te laden. Meer over de verschillende laadopgaven lees je op laadinfrastructuur.

Welke regels gelden voor een publieke laadpaal?

Zodra iedereen bij je lader kan laden, valt hij onder de Europese AFIR-verordening, die sinds 13 april 2024 van toepassing is. Voor een snellader van 50 kW of meer betekent dat in de praktijk:

  • Bezoekers moeten ad hoc kunnen laden, zonder abonnement of contract.
  • Een nieuwe lader moet betalen met een betaalkaart mogelijk maken, via een kaartlezer of een contactloze lezer.
  • De ad-hocprijs is gebaseerd op een prijs per kWh, eventueel met een tarief per minuut om lang bezetten te ontmoedigen, en die prijs moet bij de lader zichtbaar zijn voordat de sessie begint.
  • De prijzen moeten redelijk, transparant en niet-discriminerend zijn.

Staat je lader langs het Europese TEN-T-wegennet, dan moeten ook snelladers die vóór 13 april 2024 zijn geplaatst per 1 januari 2027 aan de betaaleis voldoen. Kies je nu een lader, let dan op dat hij hier al op is ingericht. Achteraf een betaalterminal toevoegen is duurder dan hem meteen meenemen.

Dan de subsidie. De SPRILA-regeling betaalt mee aan laadpunten en een batterij die ze voedt, maar alleen voor private laadinfrastructuur. Laadstations die SPRILA krijgen, mogen minstens 24 maanden niet als publiek toegankelijk geregistreerd staan. Een publieke snellader valt er dus buiten. Op subsidie en EIA lees je wat SPRILA wel vergoedt. Voor publiek laden van zwaar vervoer is er de SPULA-regeling, met hoge drempels: onder meer minimaal 1.400 kW aan laadstations op de locatie. Aanvragen kan tot en met 18 december 2026.

Overweeg je beide, laden voor je eigen wagenpark en voor bezoekers? Dan loont het om vooraf te kiezen welke laders privé blijven en welke publiek worden, want dat bepaalt welke regels en welke subsidie gelden.

Hoe begin je met publiek snelladen op je terrein?

Begin bij je aansluiting en je verbruik, niet bij de lader. Vraag je kwartierdata op bij je netbeheerder of meetbedrijf. Daarin staat per kwartier wat je bedrijf nu afneemt, en dus hoeveel ruimte er overblijft voor een snellader. Leg daar een voorzichtige inschatting van het aantal laadsessies naast, en kijk of een batterij of eigen zonnestroom de rekensom sluitend maakt.

Wij bouwen publieke snelladers sleutelklaar: fundatie, netaansluiting, elektrotechniek, de lader, de koppeling met een backoffice voor toegang en afrekening, en waar nodig een batterij met energiemanagement. Engineering en projectleiding liggen bij ons, met één aanspreekpunt.

Wil je weten of publiek snelladen op jouw locatie past? Vraag de gratis quickscan aan en upload je kwartierdata. We rekenen door hoeveel laadvermogen je aansluiting aankan, wat een batterij daaraan toevoegt en wat dat betekent voor je plannen.

Bronnen