Bij personenauto's is laden een piek: een half uur, een paar tientallen kilowatts, verspreid over de dag. Vervelend voor je aansluiting, maar oplosbaar met slim verdelen.

Bij trucks werkt het anders. Een elektrische trekker heeft een accu van enkele honderden kilowattuur en laadt op vermogens die je niet meer wegpoetst met load balancing. Wie drie trucks 's nachts wil bijladen, zet er in feite een tweede bedrijf naast.

Van piekprobleem naar capaciteitsprobleem

Dat verschil is fundamenteel. Peakshaving werkt omdat een piek kort is: een batterij vangt hem op en laadt bij in het dal. Maar als de belasting uren aanhoudt, is er geen dal meer om in bij te laden.

In de kwartierdata zie je dat meteen: waar een laadpiek van personenauto's een paar blokjes beslaat, wordt truck-laden een plateau. En een plateau vraagt gewoon capaciteit.

Wat dan wél helpt

Drie richtingen, en meestal een combinatie:

Spreiden in de tijd. Trucks staan vaak lang stil. Als je weet dat een voertuig om zes uur weer weg moet, hoef je niet om acht uur 's avonds vol vermogen te trekken. Sturing op vertrektijd in plaats van op aankomsttijd scheelt vaak het meeste vermogen — en kost niets.

Zon eronder. Voor dagladen is PV interessant, omdat opwek en laadvraag samenvallen. Voor nachtladen doet zon niets. Welke van de twee je hebt, bepaalt of panelen bijdragen aan dit vraagstuk of alleen aan je overige verbruik.

Opslag, maar dan groter. Een batterij kan het plateau deels afvlakken, maar de dimensionering is een andere dan bij peakshaving: je rekent op energie, niet op vermogenspieken. Dat betekent doorgaans meer kWh en minder kW.

Reken het door als extra base load

Wat je in ieder geval niet moet doen, is truck-laden als een opslag bij je bestaande profiel behandelen. Het is een aparte belasting met een eigen patroon, en die moet je als zodanig in de doorrekening zetten.

De Sollo SIM doet dat: het laadprofiel van de trucks komt er als eigen post in, bovenop je gemeten verbruik, en de sizing van PV, batterij en aansluiting volgt uit het geheel.

En de subsidie

Laadstations voor trucks vallen onder de zwaardere DC-klassen, en juist daar staan de hoogste SPRILA-bedragen: voor mkb € 52.500 voor een station vanaf 350 kW en € 88.000 vanaf 550 kW, voor een groot bedrijf de helft. Zet je er een batterij naast die de laadsessies opvangt, dan komt daar € 85 per kWh (mkb) of € 60 per kWh (groot bedrijf) bij, tot 1.000 kWh. Voorwaarde: minimaal 70% van wat de batterij ontlaadt gaat naar de laadstations, en de C-waarde is hooguit 0,5. Bij truck-laden, waar het om energie gaat en niet om korte pieken, past dat vaak goed. Zie subsidie.

Elektrificeert je wagenpark? Vraag de gratis quickscan aan, upload je kwartierdata en zet je verwachte laadschema erbij: dan rekenen we door wat je aansluiting aankan.